Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

2004 - 2014
IAM DECEM
ANNOS!
Martis die 24 mensis Maii 2016
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Nuntii Finnici
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

BIOGRAPHIAE
Abhinc tria saecula,

Quaedam de Ludovico XIV, Francogallorum rege (1661-1715)

Abhinc tria saecula, i. e. Kalendis Septembribus a. 1715 vitâ functus est Ludovicus XIV Borbonius,

qui anno 1638 natus erat et iam quinquennis, mortuo patre Ludovico XIII, rex Francogallorum iuridice

creatus est. Sed tantum ab anno 1661 veram potestatem regiam obtinuit eandemque manu firmissima

usque ad mortem usurpavit ut Francogalli potentiores fierent et sui ipsius gloria augeretur.

Ad hos fines adsequendos multa ipse bella movit maxime cum Hispanis, Germanis, Batavis. Duas in partes tempus,

quo is regnavit, dividi potest; primum usque ad annum circiter 1690, cum Francogalli milites e bellis

plerumque victores evaserunt itaque haud pauca regis incepta magno successu probata sunt.

Postremis autem ternis quaternisque regni lustris non omnia bene Francogallis processerunt et ob rei

frumentariae difficultates et propter vectigalia nimis aucta. Accedit quod ineunte saeculo insequenti Francogalli

adversa proelia passi sunt. Ludovicus uxorem duxerat Mariam Theresiam Absburgicam, quae sex liberos peperit,

quorum tamen nemo patri supervixit.

Aliis ex mulieribus pater factus est duodecim quindecimve filiorum filiarumque

(incertus est horum liberorum numerus, quoniam aliquae earum feminarum etiam cum aliis viris interdum

concumbebant).

Post annum 1682 Ludovicus commorari in palatio seu castello Versaliense coepit. Sed etiam

annis insequentibus ea aedificia ampliata et mutata sunt alacri studio, in quod cottidie amplius viginti milia

operarum incumbere solebant. Hisce in aedificiis vitam degebant permulti homines nobili genere nati, id est

comites, duces, marchiones aliique, quos omnes rex ad suum ipsius nutum facilius imperare poterat. Quare palatium Versaliense paene symbolum factum est regiae potentiae ibique Ludovicus veluti Sol

repraesentatus est. Qui rex anno 1685 edictum Nannetense, quod Henricus IV, eius avus, ad pacem Hugonotos

inter et Catholicos firmandam concesserat, revocavit, ut Catholicis maior potestas tribueretur.

Sed omnes historici

putant ex edicto illo abolito haud pauca damna in regnum orta esse, propterea quod multi Hugonoti, qui variis in rebus

publicis excellebant, alias in Civitates emigrare praetulerint. Utique Francogalli, Ludovico regnante, ab omnibus

fere Europaeis populis digni qui imitarentur putabantur: multa enim, quae in Francogallia vigebant, etiam peregre vulgabantur; lingua in primis, quae usque ad saeculum undevigesimum paene lingua Europaea communis facta est.

Itaque necessarie accidit ut Latina, quae saltem inter viros doctos internationalis fuerat, paulatim locum, quem

honorifice occupaverat, Francogallicae cedere coacta est. Exitum domesticae et externae rei publicae gerendae

quodammodo improsperum ostenderunt exsequiae Ludovici, qui, dum sacerdotes psalmum c. t. ‘De profundis’ canunt,

in crypta ecclesiae sancto Dionysio dicatae tumulatur ibique sepultus mansit usque ad Francogallicam publicarum rerum

eversionem, cum omnia regum sepulcra ab eversoribus profanata sunt» (hisce verbis concluditur liber c. t. ‘Ludovicus XIV’,

quem conscripsit Joannes Baptista Wolf, historicus Americanus. Qui liber Italice translatus est anno 1975, apud Garzanti,

Milano. Verba, quae supra Latine reddidi, leguntur in pp. 680- 681 editionis Italicae).

Scripsit Victorius Ciarrocchi, Italus Pisaurensis



Profectae de profectura edita sunt!

  BIOGRAPHIAE
Quaedam de Ludovico XIV, Francogallorum rege (1661-1715)
Cum magna moratione - ignoscat lector! - divulgamus symbolam Victorii Ciarrocchi ad vitam Regis-Solis spectantem.
  HISTORIA
SEXTI AFRANII BURRI MEMORIALE LIBELLUM
Res humanae fluxae et incertae sunt, divitiarum et honorum gloria inanis et vana, hominum vita fragilis et caduca...
  SANCTUS
SANCTI FRANCISCI ITINERARIVM (V)
Iam quinta pars itinerarii praeclari sancti Assisiensis lectoribus praebetur
  LIBRI
Biographia Venetiarum
Aestimatio libri Petri Ackroyd, quo genium loci Serenissimae reddere conatur.
  CULTUS
PRIMAE OLYMPIADES AENIGMATUM LATINORUM
Leila Lopez & Lea Pipet victrices sunt primi certaminis aenigmatum Latinorum.

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: