Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

2004 - 2014
IAM DECEM
ANNOS!
Martis die 16 mensis Octobris 2018
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

CINEMATA
DE HOMINE CANUM

DE HOMINE CANUM

Dogman Italia Francogallia 2018

Regimen spectaculi: Matthaeus Garrone; scriptores scaenarum: Ugo Chiti, Maximus Gaudioso M. Garrone; histriones maximi momenti: Marcellus Fonte, Eduardus Pesce, Alida Baldari Calabria.

In hac pellicula dispositoris scaenarum Matthaei Garrone, Marcellus (Marcellus Fonte), mitis homunculus, primas partes agit, qui cura ornatus canum vel interdum eorum custodia in misera taberna suburbii Romae adhibita se vix sustentant. Res orta est, tamen non nihil mutata, a facinore in Urbe ante triginta annos vere confecto. Praeter canes, filiolam c.n.e. Alida valde diligit, quacum solet tempus terere et otia consumere. Comiter venditores finitimos gerit, tamen a quodam superbo opprimitur, cui occulte interdum cocainum divendit ut aliquid lucri victui adiungat. Is, nomine Simon (Eduardus Pesce), scelestus loci, sua maleficientia vici incolas terret, cuius latrociniis Marcellus interesse coactus est. Ut amplius vis potentioris pro debiliore ostendatur, dispositor scaenarum saepe in lucem profert quantum inter se differant: homo pravus altus et magno corpore, alter brevis et parva conformatione. Quamquam submissus tamen benevolentia canum Marcello non defuit: olim, clauso in gelu cane domestico ubi furtum fecerant, magno discrimine suscepto, ille in eam domum rediit ut animal prope frigore concretum servaret.

Rerum status commutatus est cum pravus a debili postulavit ut murus deiceretur canum tabernam ex finitima aurificis separans; Marcello nolente, tamen facinus confectum est. Deinde miser, promisso praemio decem milium euronummorum, poenam pro noxio luere statuit. Cum e custodia post unum annum dimissus esset, nihil habuit; immo pecunia promissa Simon birotam automatariam emerat; Marcellus eam laesit, sed postea ab inimico erga omnes verberatus est. Inde coepit de ultione cogitare. Ficta causa fecit ut obesus homo in caveam iniret et acerrime contendens ei laqueo gulam fregit.Tandem in litus corpus magno labore tulit et amicis ostendere voluisset: tamen, ut in somnis fieri solet, omnes evanuerant. Estne vaga imago?

In hoc opere filmico dispositor scaenarum personarum animos perscrutatur, abiecti suburbii mores effingit et humiliorum condiciones tempore hodierno exstantes magna vi depingit. Pellicula “De homine canum” ab Italia candidata certaminis Ansgariani ut optima ex exteris electa est.


Scripsit Lydia Ariminensis



Profectae de profectura edita sunt!

  ELLENICA
EPIGRAMMA MIXTUM
  LIBRI
LEONIDAS
Liber de historia Latine editus est
  ELLENICA
SENTENTIAE GRAECAE LATINE TRANSLATAE (VI)
Clarissima dicta Graecorum a Romanis excepta sunt
  CINEMATA
DE HOMINE CANUM
Matthaeus Garrone tragicam ultionem per imagines narrat
  SANCTUS
EVANGELIUM SECUNDUM LUCAM (Cap.2)
Conversum in Latinitatem classicam hic praebetur

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: