Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

2004 - 2014
IAM DECEM
ANNOS!
Solis die 1 mensis Martii 2015
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Nuntii Finnici
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus
Poesis
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

POESIS

Mors Smail-agae Cengic
(Smrt Smail-age Cengica)


Anno praeterito in Croatia non sine causa Ioannis Mažuranic (1814-1890) ducentesimum ortus anniversarium celebratus est. Iuris peritus, bene meritus homo politicus (banus Croatiae 1873-1880), litteris fundatus polyglotta, omnibus notissimus est ut auctor carminis epici Smrt Smail-age Cengica (Mors Smail-agae Cengica), operis sui praestantissimi, in quo per saecula durantes luctationes Slavorum meridionalium contra aggressores Turcos versibus octonariis et denariis describit.

Sequuntur fragmenta e tertia operis parte, cuius titulus est Ceta (Cohors), in quibus adventus senis sacerdotis inter milites et contio eius ad cohortem describitur.

Cohors (Ceta)

Cum diversus en repente pastor,
Qui mansuetus it ad gregem suum.
Non ornatus argento nec auro,
Sed virtute et tunica nigra.
Non cum eo comites nitentes,
Nec laternae, cerei fulgentes,
Nec superbus campanarum sonus,
Sed ut comes sol est occasurus
Et de monte arietis signum.

Templum ei caelum est perpulchrum,
Et altare montes atque vallis,
Tus est odor ad caelum ascendens
Et et flore ture dulciore
Sanguineque pro cruce profuso.

Ad cohortem propius accedens
Dignus servus eius dignioris,
Deum vocans eam salutavit
Fortibusque viris congregatis
Graditur ad lapidem algentem,
Lapis algens, tamen cor est ardens.
Senex bonus eis loquebatur:

„O vos mei, fortes defensores,
Hoc est solum ubi estis nati,
Quod saxosum, aureum pro vobis.
Hic et avi vestri omnes nati,
Hic sunt patres vestri omnes nati,
Hic vos ipsi estis omnes nati:
Illo vobis pulchrius est nihil.

„Avi vestri sanguinem fundebant,
Patres vestri sanguinem fundebant,
Vos et ipsi sanguinem fundetis:
Illo vobis carius est nihil.
Est in rupe nidus aquilinus,
Non in plano libertatis sinus…“
(……………)

„Ah si gentes ceterae viderent,
Sed ex valle quomodo videre,
Crucem hanc, quae semper stat invicta,
Super Lovcen ad caelum micantem;
Et si scirent monstrum illud Turcum,
Nitens eam cupide vorare,
Frustra dentes frangere mordentes,
Non compressis manibus sederent,
Dum pro cruce vos perfertis plagas,
Nec vos umquam barbaros vocarent,
Vos cadentes, illi dormientes!

„Vos et mori pro cruce parati,
Nam pro illa mori nunc venistis,
Irae Dei fortes vos ultores.
Sed qui Deo fidus vult servire,
Puro corde illi est serviendum,
Pura mente faciendum illi,
Qui facturus deus quod censurus.

„Si quis vestrum fratrem suum laesit,
Vel infirmo vitam inimico
Caram dempsit, sic se oneravit,
Vel ostium clausit viatori,
Vel, quam dedit, fidem violavit,
Vel detraxit escam esurienti,
Vel neglexit vulnus vulnerato,
Haec peccata gravia sunt, cari,
Venia non duris potest dari.

„Paenitete, dum sunt vobis dies,
Dum est tempus, cari, paenitete;
Paenitete, dum anima non est
Ad tenentem caelos advocata;
Paenitete, nam terrestris domus
Cursus cito fugit, paenitete;
Paenitete, quia prima luce
Erit multus quo pro semper itur.
Paenitete…“
Sed tunc seni
Constitit et vox in ore,
Et in cana barba stilla
Ut minuta margarita
Sic in sole tunc effulsit.
Forsitan et ei aetas
Florens aliquid exprobrat,
Et dum vulnus gregi sanat,
Ipsi suum est in mente:
Bonus pastor, aliis quod fatur,
Ipse suis factis comitatur.

Stat permota multitudo
Leni verbo senis lenis;
Agni sunt, ut ita dicam,
Secus ut leones ei;
Mirae res, quas facit verbum Dei.
(……………)

Senex tunc en oculos levavit,
Illos lenes candidasque manus,
Et cohortem solvit peccatorum.
Et donare Deo illam coepit:
Cuique tum dat particulam panis:
Hic caelestis cibus est arcanus,
Cuique tum dat stillulamque vini:
Hic caelestis potus est arcanus.
Rem hanc miram caldus sol aspectat:
Ab infirmo infirmi firmantur,
Vi ut Deo illi congruantur.

Cum a sene illi sunt refecti,
Omnes inter se exosculantur.
Stat en cohors Deo magno plena,
Non ut culter cruentatus,
Quo mortale vulnus datur,
Sed ut stilus auri, sanctus,
Quo a caelo prole pro futura
Patrum acta fortia notantur.

Sol post montem caldus nunc iam cadit:
Senex abit, cohors pergens vadit.

scripsit Aurelius Vidulić


  UTILIA

Bibliotheca Augustana
The Latin library
Latinitas Romana Salesiana
Poesis Latina Hodierna

  VARIA

  SCRIBE NOBIS

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: