|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
VITA LATINA
Nuntii de orbiculo Latinitatis Vivae fautorum. De chirurgi Ariminensis domoCarmen laude ornatum in Certamine Scaevolae Mariotti dicato Horrida tempestas resonat per litora flava rari homines errant allatis retibus aptis pisciculis conchis capiendis de maris undis (parvula cena suis solito praebetur ab ipsis) Adriae apud medici praeclaras Eutychis aedes experti chirurgiam et arte et nomine Graeci. Diffugiunt omnes veriti caelum pluviamque una puella manet tristis sub Divo in harena. Quae causa est cur tam misere ploret lacrimetque? Num vult illa deum regem Superorum imitari? Num fusis lacrimis conspersam reddere harenam? Servi Albi capta est infelix Caesia amore: vana cupido illis miseris heu venum adituris! “Caesia, Caesia” tum clamatur ab aedibus amplis. Tempus adest redeundi ad munera sparsa cruore illi quae sanguen nectans domino auxiliatur aegrotis mala cui conclavi incidere mos est saevo scalpro in corpore iis quos iam dolor hausit extremam medicinam quique periculi in hora quaerunt aut obitum securum pro cruciatu. Quot venerunt ad pulsatum aditum excruciati! Ecce virum raeda celeri strata Aemilia affert (multa gementem de morbo qui viscera torquet) quem reparandi illuc spes ducit Ariminum ab agris vires per chirurgi artem clari medicinam. Augusti subito stat pontis candida moles ex alto sub quem ruit amnis Ariminus unde oppidum ibidem ortum est fere eodem nomine dato. Longa via Aemilia esse Placentia Ariminum iterque: raeda vehens aegrum transacto limite pontis dum cessant imbres crepitantes intrat in urbem. Enitet haud longe hinc illuc dehinc Augusteus arcus mire exstructus quo effigies in vertice signum principis ex auro fulgens excelsa levatur. Oscillans arcet populum raeda, ad mediam urbem accedit tandem consistit aditque vir aeger: multi in limine sunt inopes qui solacia quaerunt. Tot spatiis aegris divisis est domus ampla uni parti post adiecta est altera supra iam late constructa prius quam empta esset ab illo militibus dominantibus ut sedem sibi haberet. Deposita est scribae merces illic repetita incedit per fauces ad discrimina magna. In conclavi opus est musivum ut si inveniatur in medio varia pictura molle tapetum textum cuique lyram pulsans instet deus Orpheus. In vasis vitreis medicamina sunt pretiosis ex ligno in thecis caedendo condita ferra plurima lecticulusque est innixus parieti. Hic medicus trepidum comiter tunc excipit aegrum dantur praeciso ventri fomenta doloris: scalpro electo apto Graecus circumsecat exta quae corrupta sibi videantur perniciosa. Caesia operta horret cruore ex vulnere fuso pannis obturat nectatque exhaustum obiturum cum ceteri doleant de conclavi propiore quorum inopum in muro restant vestigia plana: “Hic” scriptum est ab iis “miseri sunt”; “est bonus (is) vir”. Aegrotus se nunc recipit sensim resecatus: qui nisi febri affectus erit nimia moriturus ob validam non est chirurgi artem medicinam. Sed Germana acies adventat. Nunc abeundum. Vespere servus iam redit Albus rure labore lassus olusque affert maestam quaeritque puellam conventurus eam secreto in divitis aedes illicite ritus sacri ubi Iesu celebrantur. Quae dives domus est iuxta fora et alta theatri moenia apud templum Iovis atque altaria magna. Aedium in aula sunt soliti perfringere panem et laudant Dominum cordis cum simplicitate. Umbris occultat via nocturnis redeuntes Albus valde animo motus sic fatur amanti: “Filii et uxor cum domino iam sunt fugituri! Nolunt nos venum dare, nostra peculia quaerunt! Reddimur eia! liberti, cedunt etiam agrum. Nunc nummis pensis longe nobis fugiendum! Ibimus in latebras ramis patulis foliisque tectas. Barbariam ne exspectemus venientem!” Sed sonitus belli turbat noctis requietem: Urget seu pontem seu moenia barbara turba, fit caedes stridens armis magno strepituque. Experrecti consurgunt somno trepidantes cives discurrunt vertuntque ad portam orientis oppressi caecis tenebris magnoque tumultu. Funibus et scalis cum Augusti arcus capiatur hostibus a cupidis motisque cibi fame et auri; interea ceteri vastant implent Alamanni praeda plaustra viis, en praecipites fugitivi erumpunt cives misere conterriti ab urbe; primi liberti currunt curruntque legentes amnis aquas Aprusae dum longe extollitur ignis flammaque ab urbe incensa, dant qui lumina caelo ante auroram Luce novi iam temporis orta. *Ab anno MMVII domus Romana tertii saeculi p.Ch.n. visitatoribus ostenditur forte reperta in medii oppidi horto, effossa arboris radice; repertus archaeologicus magni momenti est propterea quod in hoc aedificio circiter CL ferra chirurgica et supellex tabernae medicae detecta sunt. Opera musiva pavimenta ut tapeta operiunt, ex quibus in cubiculo ubi medicus solitus erat aegros secare imago elegans Orphei lyram canentis inter animalia eminet. In alterius cubiculi pariete adhuc manent ab aegrotis verba scripta; a nonnullis litteris existimatum est chirurgo nomen fuisse Eutyche. Multa, ut vasa pretiosa inscripta, ipsaque ars medicina, Graecorum cultum et humanitatem revocant. Omnia detecta adusta sunt, sed ob tecti lapsum, servata; domus, tunc prospiciens litus, fertur habitata esse a medico III saeculo, sub militum imperio, qua aetate oppidum Ariminum ab Alamannis vastatum sit. Nunc omnia reperta exponuntur apud Musaeum loci, ubi etiam cubiculum medicum refectum rebus hodiernis qua specie putatur illo tempore visum esse. Ad plura cognoscenda http://www.museicomunalirimini.it/musei/museo_citta/domus_museo_citta/ Scripsit Lydia Ariminensis
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
