Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

2004 - 2014
IAM DECEM
ANNOS!
Martis die 23 mensis Decembris 2014
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Nuntii Finnici
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus
Poesis
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

SANCTUS
SANCTVS FRANCISCVS (

SANCTVS FRANCISCVS (5)

iuxta ‘Floretum (Fioretti)’

Devotissimus servus Crucifixi, beatus Franciscus, propter rigorem poenitentiae et fletum [fere] continuum, factus es paene caecus ita, ut parum videret. Quondam abiit de loco, ubi erat, et perrexit ad eum locum, ubi morabatur frater Bernardus, ut inter se loquerentur de rebus divinis. Frater [autem] Bernardus manebat in divina contemplatione, totus tractus et unitus cum Domino.

Tunc sanctus Franciscus inivit in silvam et vocavit fratrem Bernardum, dicens: ‘Veni et loquere huic caeco’. Frater autem Bernardus, cum esset homo magnae contemplationis et mente esset suspensus ad Deum, non respondit sancto Francisco neque ivit ad eum. Bernardus autem in loquendo habebat gratiam singularem, sicut sanctus Franciscus expertus iam erat, et ideo loqui cum illo cupiebat. Propterea, facto aliquo intervallo, iterum et tertium vocavit illum, eadem repetens, videlicet: ‘Veni et loquere huic caeco’.

Ne semel quidem hoc advertit frater Bernardus, ita ut non iret neu loqueretur sancto Francisco. Qui recessit aliquantulum desolatus, mirans et paene querens, quod Bernardus, ter a se vocatus, venire noluisset. Sancto autem Francisco sic cogitante et recedente, cum iter faceret, ad socium suum dixit: ‘Expecta me aliquantulum’. Cum daret se preci in quodam loco solitario, ecce Dei responsio data est ei, dicentis: ‘Unde tu, pauper homuncio, turbaris? Num homo debet dimittere Deum propter ullam creaturam? Frater autem Bernardus, cum tu vocabas eum, erat coniunctus mecum: ideo non potuit ad te venire nec respondere; et ideo ne sis miratus, si non potuit loqui tibi, quoniam ita fuit extra se, ut de verbis tuis penitus nihil adverteret’. – Hoc cum intellexisset, sanctus Franciscus statim concito gressu ad Bernardum reversus est., ut se apud illum de cogitatione pristina humiliter accusaret. [Sequetur]

Scripsit fr. Benedictus Huculak, OFM - 16/01/2013



  UTILIA

Bibliotheca Augustana
The Latin library
Latinitas Romana Salesiana
Poesis Latina Hodierna

  VARIA

  SCRIBE NOBIS

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: