|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
POESIS Sollemne Auspicium Utinam annus venturus appareret dissimilis quam anteriores! Quod eveniret si quisque cognosceret fragilitatem suam si relinqueret cupiditatem violentam si coleret naturam summa cum honestate si quaereret amicitiam sine ullo praemio. Annus venturus verumtamen dissimilis erit si humanitas inter homines et in orbe praevaleat si quisque sibi dabit instrumentum “indifferentiae arbitrii” (1) si rei pubblicae rectores omnes prudentia civitates regent si in cordibus omnibus que deorum pax aere imprimatur. scripsit Joannes Teresi (1) Notio concepta a theologia scolastica ut indicaretur tota libertas hominis De Die Natali Dum nox effusis tenebris involvitur atra Incipe Bethleem iter mente et adesto animo. Effuge tum strepitum ac Natalis lumina falsa Huc currens illuc munera inania emens. Quam melius Iesum per muta silentia cordis Quaerere! amare omnes atque adiuvare inopes! Invenies puerum lucem certamque hominum spem! Scripsit Lydia Ariminensis Amoris lux Nox in desertis silentibus facta est: nulla semita adspicitur inter arenosos tumulos; lumina caelestia unica splendent. Dum in imos maris sidera iniciunt splendorem vel se abdunt inter montes nudos vel sistunt, quasi in pulvere argentea, in via longa Bethlehem ducente unum tamen sidus perlucet Orientali latere. Noctem hanc ventus gelidus comitatur dum focus in cinerem vertitur gregisque nivem pedes candidam calcant. Vagitus auditur in quadam miserrima stabula, ramis siccis, vix calefacta, non luce coacta. Nudus, pauper, iacet ibi, humida palea instat motus Mariae verbis dulcibus, ut in cuna se agitat, Redemptor futurus. Lux irrumpit in caelum et viam profert sacram signum Pacis Amorisque. Ad Panis domum properant pastores, mulieres, nationum reges, pares stantes heu aequo animo ante David filium. Lucet per noctem inter tumulos arenosos et montes super cacumina horis incedentibus deserta Lux Amoris Aeterna. Tenuis fit gelidus ventus; nivis candida solvitur; labia movet infans ridens qui omnes accipit ad refugium venientes calidum miserrimum sed siderum autem splendore cinctum. scripsit Joannes Teresi |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
