|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
POESIS Cineres Gramscii Non est Maii hic impurus aër quem tenebrosus hortus alienus facit tenebrosiorem, aut excaecat cum caeco caelo sereno… Hoc caelum spumarum super extremis tabulatis flavis quae in immensis semiorbibus faciunt velum curvaminibus Tiberis, caeruleis montibus Latii… Effundit mortalem Pacem, alienatam voluntate ut nostra fata, inter antiquos muros, autumnalis Maius. In eo cineraceus color mundi est peractio decem annorum in quo apparet nobis inter ruinas finitus altus et candidus conatus ad restituendam vitam; silentium, putre et infecundum… Tu, iuvenis, in hoc Maio quo error vita quoque erat, in hoc Maio italico qui vitae addebat quidem ardorem, saltem imprudentem et impure sanum nostrorum patrum – haud pater, sed humilis Frater, - iam cum tua macra manu delineabas perfectam speciem quae illuminat (sed haud ad nos: tu, mortuus, et nos mortui aequaliter, tecum, in umido horto) hoc silentium. Non potes, vides?, si non quiescere in hoc loco alieno, quoque relegato. Taedium patricium tibi est. Et, pallidum, solum advenit tibi aliquis ictus incudis officinis Testacciii, sopitum vespere: inter miseras testudines, nudas congeries laminae ferreae, exoletas res, ubi canens perversus iuvenis iam claudit eius diem, dum undique imber remittit. Carmen Petri Pauli Pasolini convertens scripsit Rosanna Scialdone |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
