|
|||||||||||||||||||
|
|
POESIS Apis et aranea Bombilat ignarus Bombus prope litora aprica, Ut solet, apricans soleque bombit apis. ‘Ne venias vereor, tu paruule bestiolarum Adueniens aditum: limen inire nefas – In foribus uitreis casses hic celat Arachnes, Letiferis filis celat aranea se.’ Retrorsum retrahit sero se rusticus ille, In campos liber nunc reuolare uolens. Alis Bombulus heu! uolitat moriturus ineptis, Et neque texturas lumina texta uident. ‘Venatrix apium uersuta, perita uenenis Rusticitatis apis te miserere rogo: Funibus astrictis constringere desine quaeso, Si placeas, etiam desine rete malo.’ Sic oro frustra: captus tunc illaqueatus, Infelix Bombus, morsus ab artifice. Stridor inhumanis insecti ululatibus auctus, Luctu commoueor bestiolaeque dolo. Naturae teneat cursum res,’ traditur, ‘ipsa.’ ‘Sane,’ inquam, ‘sed sit res utinam melior.’ scripsit Marcus |
|
|||||||||||||||||
