|
|||||||||||||||||||
|
|
POESIS DE ANIMI TEMPORIBUS Candida stat totam nix brumam in montibus altis Acris dum taedet pluviae quae fertur ab Austro. Volvitur illa hiemis series tristisque dierum, Vere recenti alacri pede perveniente levique; Splendida et arva refulgent maneque rorida prata Tunc aestas calida incedit flavescit in agris Exstat nuda in aquis et laeta in monte vagatur. Uvas Baccho fert autumnus dulcia poma Fundens vinum a cupa expromit rite quotannis. Sed lente descendit de caelo nebula alta Quae circum undique funditur et subtilis et alba; Atra voluptas et foliis iam pallida tellus. scripsit Lydia Ariminensis |
|
|||||||||||||||||
