SUMMARIUM LAMPADIS MENSIS NOVEMBRIS

Sigismundus Staszczyk, nuper quinquagenarius factus, est a Christophoro Varga „Zygmunt Stary” (Sigismundus Senex) appellatus (is enim fuit titulus, quem dedit censurae novi disci a cantatore publici iuris facti). Quod cognomen ipsi Sigismundo – ut dixit „Lampadis” nostrae redactori – magnopere placet. Certe lepor ioci in eo consistit, quod ita etiam unus e clarissimis Poloniae regibus vocabatur. Eius tamen epitheton idem ac „senior” aut „maior” valebat, nam distinguebat eum a filio, Sigismundo Augusto. Ita et Staszczyk potius Sigismundus Senior quam Senex dici debet, nam minime decrepitus videtur, sed certe grandior aevo est, quam cum gregem cantatorum T-Love creabat. Non est, cur id miremur, nomen gregis enim idem significat ac „Teenage Love” sive „Amor Adulescentium”.

Miror autem cantatorem a familia et amicis Sigismundum appellari solumque in vita publica deminutivo Muniek uti. Ceteroquin enim solent deminutiva a propinquis usurpari, coram publico autem plena nomina. Sed homines, qui varias artes colunt, nonnumquam multo mirabiliora cognomina sibi indunt, utpote Aurora Dudevant, Francogallica scriptrix, quae Anglico masculino vocabulo Georgii Sand utebatur. De qua hunc limericum scripsi:

 

– Czemu nosisz dziwaczną tę maskę,                      

po angielsku się zwąc Jerzym Piaskiem?                  

– Nazwana za młodu                                                

Jutrzenką Od-przodu,                                                          

z takim mianem czy mogłam zbić kaskę?                 

 

Idem Latine:

 

– O carissima, ratio quaenam

te Georgium fecit Harenam? 

– Prius Anteriorem

me dicebant Auroram.

Tale nomen non implet crumenam.

 

                                                                                                          Nicolaus Simonides